Kenniswerkplaats Cultuur

Verkenning naar een kennisinfrastructuur voor de volle breedte van de Rotterdamse cultuursector.

Rotterdam wil een kenniswerkplaats cultuur: een plek waar kennis over de sector voor verzameld, ontwikkelt en gedeeld. De afdeling cultuur met een hoofdletter van de gemeente vroeg concrete plassen te verkennen. Ozan werkplaats recht doet aan de hele sector. Aan instellingen, en aan makers die buiten de gevestigde kanalen werken en in de bestaande data nauwelijks voorkomen en dat vies dient als input voor de inrichting van de werkplaats. En dat vies dient als input voor de inrichting van de werkplaats.

Eerst de governance

In werk sessies met de intermediaire instellingen en Rotterdam Festivals play de vraag die waarover beslist zwaarder te wegen dan de inhoud. Die vraag hebben we eerst op tafel gelegd. Daarna tosten we twee governance modellen bij kennisprofessionals van OCMW en de Erasmus Universiteit.

Ontwerpend onderzoek met maker

Een digitaal prototype van van de werkplaats diende als gespreksstarter. Zo hadden makers iets concreets om op te reageren. We zochten bewust makers uit de informele cultuur praktijk op, onder wie makers die zich verhouden tot the Culture. Die praktijk is in beleid structureel onder vertegenwoordigd, zoals het UNESCO-advies On(ver)vangbaar (2023) liet zien. Een workshop en een vragenlijst onder elf makers gaven een scherp beeld van een behoeften en zorgen. Acht van de elf willen zelf bijdragen aan de kennisopbouw.

Drie functies onder een dak.

Instellingen en makers willen allebei geen nieuwe institutionele laag. Het advies onderscheid daarom drie functies: een toegankelijk platform voor makers, een gedeelde tool voor formele en informele kennis producenten, en beleid ondersteuning voor de gemeente. De sturing ligt bij een onafhankelijke programma raad, binnen kaders die een kookcreatie met de sector worden vastgesteld. Vertrouwen bleek daarbij de bepalende voorwaarde.

Werkt u aan een kennis infrastructuur, een participatietraject of een nieuwe governance vorm? Concrete Blossom brengt de belangen van overheid, instellingen en informele praktijken in beeld en vertaalt ze naar een werkbaar model.

Het project draait om het opzetten van een alternatieve, circulaire en stedelijke mode-infrastructuur. Dit rust op een aantal belangrijke pijlers:

Lokaal ecosysteem: Een netwerk van ateliers en hubs in de stad waar oud textielmateriaal en afval worden verwerkt tot nieuwe stoffen.

Library van silhouetten: Bezoekers kiezen in het atelier uit een bibliotheek van klassieke en nieuwe kledingontwerpen (silhouetten). Deze ontwerpen zijn geworteld in de cultuur, symboliek en de leefwereld van de lokale stadsbewoners.

On-demand productie: Het gekozen kledingstuk wordt ter plekke in de ontwerpstudio geproduceerd. Dit voorkomt overproductie en viert het ambacht.

Cultuur als oplosser: We gebruiken het project om te laten zien hoe subculturen en de 'leefwereld van de straat' een actieve rol kunnen spelen in de circulaire textieltransitie.

Het project werd onder andere gepresenteerd tijdens evenementen zoals Reclaiming the Block in The Niteshop, de Cultural Currency Conference (2025) en de Dutch Design Week. Het werk was ook te zien tijdens de designtentoonstelling Bridging Minds in de Van Abbemuseum (van 4 okt 2025 - 18 jan 2026)

Lokatie: Rotterdam, Nederland


Jaar: 2025


Status: Afgerond


Programma: Beleid, Publieke Ruimte


Team: Concrete Blossom, met Jasmin Sharif als co-onderzoeker


Partners: SKAR, Cultuur Concreet, Rotterdam Festivals, Ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschap, Erasmus University


Diensten: Ontwerpend onderzoek | Beleidsadvies

Previous
Previous

Cultural Currency Conference

Next
Next

Abi 2.0 kleermaker van de toekomst